Verhaal van de week - nr. 75

Colbertje

Hij was groot, breed en krachtig. Onder stug, stoppelig haar stak een bijna vierkant gezicht met een platte neus en hoekige kin. Over zijn enorme schouders slobberde een ruime trui met een blokkige 'S' op de borst. Hij tikte erop met zijn middelvinger. 'Ik ben Simon,' bromde hij hees. 'Simon van de Vries. Kan ik hier iets opgeven?'

'Dat kan,' antwoordde ik minzaam en wees naar de stoel naast mijn bureau.
Hij nam uitgebreid plaats, schoof zijn dikke vingers in elkaar en leunde wat voorover. 'Ik ben mijn colbertje kwijt en daarin zat mijn portefeuille.'
'En wat zat er in de portefeuille?'
'Een honderdje of drie, vier. En dan verder al mijn papieren. Een foto van mijn moeder.'
'In een bar... een dancing?'
Hij keek mij niet-begrijpend aan. 'U bedoelt?'
'Bent u het colbertje in een bar kwijtgeraakt... of in een dancing?'
Hij schudde zijn hoofd. 'Op straat.'
Ik keek hem verrast aan. 'Op straat?' herhaalde ik verbaasd, want daar raakt men in de regel geen colbertje kwijt.
Hij knikte. 'Op het Damrak. In heb het aan iemand gegeven. .. om erop te passen.'
'Als u mij eens precies vertelde wat er is gebeurd,' stelde ik voor.
Hij trok zijn dikke vingers uit elkaar en gebaarde. 'Ik ben geen vechter. Niet op straat. Maar ik ga het niet uit de weg... als u begrijpt wat ik bedoel. Ze moeten mij niet uitdagen.'
'En dat deden ze?'
'Ja. Het was een duidelijk opzetje. Ze kwamen met z'n tweeën op mij af. Twee binkies, knapen van een jaar of
tweeëntwintig, vijfentwintig. Schoffies. Eén van die twee liep expres tegen mij op en begon mij uit te dagen... schold mij uit voor rotte vis. Snuivend deed hij zijn jasje uit, gaf het aan zijn maat en nam een bokshouding tegen mij aan.'
Ik grijnsde breed. 'En dat was voor u aanleiding om ook maar uw jasje uit te doen?'
Hij knikte traag. 'Zijn maat nam het van mij aan. Ik zou net mijn eerste dreun uitdelen, toen die boef er met mijn colbertje vandoor ging... als een schicht. Ik ben nog achter hem aan gegaan, maar het was onbegonnen werk. Op de Nieuwendijk raakte ik hem kwijt.'
'En toen u op het Damrak terugkwam, was ook de andere verdwenen?'
Hij knikte opnieuw, wreef zich peinzend in de nek. 'Weet u waarom het zo stom is?'
'Nou?'
'Het was helemaal niet nodig. Ik had hem ook met colbertje aan makkelijk kunnen hebben.'

A.C. Baantjer

Archief verhaal van de week