Verhaal van de week - nr. 67

Een verhoor

Twee potige dienders brachten haar binnen: een zwaargebouwde vrouw met het hoofd in verband. Ik schatte haar op een eind in de dertig. Ze was slonzig, bijna vies gekleed in een zwarte kreukelige rok en blouse en beige-gele afzakkende kousen.

Ik keek vragend naar de agenten. Een van hen legde een proces-verbaal voor me neer en de andere wees naar het verband om haar hoofd.

'We zijn even met haar naar het Binnengasthuis geweest. De verwonding valt erg mee. Een paar krammetjes. Die vent had haar met een steen op het hoofd geslagen.'

'Welke vent?'

De agent gebaarde. 'Die vent uit het proces-verbaal.'

'Ze komt dus aangifte doen van mishandeling?' reageerde ik.

De agent schudde het hoofd. 'Zij is verdachte. Zij heeft de zelfde vent met een mes gestoken. Nogal pittig. Met steekwonden in de borst en armen is hij in het ziekenhuis opgenomen. Het staat allemaal in het proces-verbaal.'

De agenten vertrokken en ik begon het proces-verbaal te lezen.

Het was een feitelijk verslag van de gebeurtenissen, maar over het hoe en waarom werd met geen woord gerept.

Ik keek de vrouw aan. 'Bent u weleens met de politie in aanraking geweest?' opende ik.

Ze blikte wat wazig omhoog. 'Nee, en dat wil ik ook niet.'

Ik kuchte indrukwekkend. 'U bent verdachte. Ik ga u verhoren en op mij rust de verplichting u te zeggen dat u niet tot antwoorden verplicht bent.'

'Waarom niet?'

'Om... eh, omdat de wetgever meent dat u het recht moet hebben om te zwijgen.'

Ze knikte wel, maar ik had het gevoel dat ze me toch niet begreep.

'Waarom hebt u die man gestoken?' vroeg ik vriendelijk.

'Omdat hij iets van me wilde.'

'Wat?'

Ze keek me vernietigend aan. 'Ben jij een kerel?' riep ze fel. 'Wat willen mannen nu van een vrouw?'

Omdat ik in de loop der jaren een fikse buffelhuid heb ontwikkeld, ging ik onverstoorbaar verder. 'De man deed u oneerbare voorstellen?'

'Wat zijn dat?'

Ik glimlachte beleefd. 'Hij wilde met u naar bed?'

Haar blik verhelderde. 'Zie je wel dat je het weet. Waarom zeg je dan van die gekke dingen?'

Hoewel ze diep op mijn ambtelijke ziel had getrapt, liet ik dit niet blijken. 'U stak de man dus,' concludeerde ik geduldig, 'omdat hij met u naar bed wilde.'

Ze schudde resoluut het hoofd. 'Nee, dat had ik misschien nog wel leuk gevonden.'

Ik spreidde beide armen in vertwijfeling. 'Waarom stak u hem dan?'

Ze gebaarde heftig. 'Waarom?' Haar bruine ogen schoten vuur. 'Omdat die vent me ervoor wilde betalen. Wat denkt die vrijer wel. Ik ben geen hoer.'

Ik besloot het moeizame verhoor voorlopig te staken en pakte de telefoon. 'Ik zal even een advocaat voor u bestellen,' verduidelijkte ik. 'Ook daar hebt u recht op.'

Er kwam een vriendelijke blik in haar ogen. 'Geen advocaat. Mag het een pilsje wezen?'

A.C. Baantjer

Archief verhaal van de week