|
Iedereen is jong geweest. Een
dooddoener van jewelste, maar niet zonder reden opgeschreven. Want ook Jurriaan
de Cock, de beroemde rechercheur De Cock uit de boeken van Appie Baantjer, is
een kleine jongen geweest. En het speuren zat de jonge Jurriaan - 'iedereen
noemt me Cockie, met CeeOoCeeKaa' - al vroeg in het bloed, ja, ja. Dus komen er
nu ook boekjes van de jonge De Cock op de markt.
Cockie, een jongen van jaar of
tien, is net van Urk naar Amsterdam verhuisd. Hij is nog geen week in Mokum of
hij lost al een raadsel op waar de vader van vriendinnetje Tanneke al een tijd
zijn hersens op pijnigt. Die vader is rechercheur. Er is een rijke voddenboer
gestorven, die alleen een vel papier heeft achtergelaten waarop staat:
AJJEDELETFAANUTKEZEINOPLIGTZAJJEDEPEGELSFINNE.
De rechercheur denkt aan
geheimschrift, Cockie ziet onmiddellijk dat het om een fonetisch opgeschreven
boodschap gaat. Als je de lat van het kozijn optilt, zul je de pegels vinden.
'Verroest', zegt de rechercheur. 'Cockie, geweldig! Jij bent echt slim!' Nu weet
u ook waarom er in Amsterdam zo weinig misdaden worden opgelost. Er mogen geen
kinderen solliciteren bij de recherche.
Cockie is nog een paar keer erg
slim. De rechercheur geeft er gelukkig wel blijk van dat hij ook op het spoor
van Cockie zat. Het doet erg denken aan Wickie de Viking, de tekenfilmserie uit
de jaren zeventig. In die serie is het jongetje Wickie slimmer dan zijn vader,
die na elk avontuur zegt: 'Ja, dat had ik ook zo gedaan!'
Cockie doet overigens op nog een
manier aan Wickie denken. Waar Wickie met een vinger onder zijn neus wreef en
dan opmerkte 'Ik heb het!' en vervolgens met een oplossing kwam, voelt Cockie
kriebels in zijn benen en wrijft over zijn kuiten vlak voor hij een zaak tot een
goed einde zal brengen.
Met hoofdstuktitels als: Cockie
helpt de politie, Cockie zet een val en Cockie lost een misdaad op, waan je je
weer terug in de wereld van Pietje Puk. Pietje Puk gaat vissen, Pietje Puk helpt
de voetbalclub en Pietje Puk als agent. Toppertjes. Of de serie Cockie-boekjes
ook zo'n succes wordt, is maar zeer de vraag. Op de schaal van
ongeloofwaardigheid scoort dit boek in ieder geval een dikke acht. En zeg niet
dat dat bij kinderboeken zo hoort.
|