69: De Cock en moord in de hondsdagen

De Cock, met ceeooceekaa, is vermoeid: de hitte van de hondsdagen teistert hem. Hij legt Vledder uit dat de aanhoudende hitte van de hondsdagen bij sommigen de werking van hun hersenen van streek maakt. Tijdens deze weken dient een rechercheur dus extra alert te blijven.

Na deze uitleg komt een man namens een goede vriendin de vermissing van haar echtgenoot melden. En slechts luttele uren daarna ontdekken ze het lijk van de vermiste man en in diens auto zes kleine dode hondjes.

Heeft De Cock voorspellende woorden gesproken?

Het slachtoffer was een strijdbare dierenactivist. Wat kan het motief van de moordenaar zijn? Onenigheid of financieel wanbeheer binnen het bestuur van de Stichting? Boze hondenfokkers die zelf puppy's willen leveren voor vivisectie? Of ligt de oplossing in het liefdesnestje dat het slachtoffer in de tuin van het grachtenpand had laten bouwen?

Tot tweemaal toe worden De Cock en Vledder met nog een lijk geconfronteerd en slechts door nuchter denkwerk weet De Cock een vierde slachtoffer te voorkomen.

'Moord is een vies bedrijf,' concludeert hij.

1e pagina

Rechercheur De Cock van het aloude politiebureau aan de Amsterdamse Warmoesstraat drukte kreunend en steunend zijn bureaustoel ver naar achteren. Met de wijsvinger van zijn rechterhand streek hij tussen de boord van zijn overhemd en pufte met trillende lippen.

'Van airconditioning,' verzuchtte hij, 'hebben ze bij de Amsterdamse politie nog nooit gehoord. Het is hier om te stikken. Bij deze temperatuur is toch niet te werken.'

Vledder, zijn jonge assistent, grinnikte.

'Airconditioning... waar praat je over. Dat is toch zonde van het geld. Overbodige luxe, zeker voor een recherchekamer. Wanneer hebben wij in dit kille kikkerland nu een airco nodig?'

De Cock zwaaide met zijn armen.

'Nu!'

Vledder lachte vrolijk.

'Hebben we deze zomer eindelijk eens een paar dagen een temperatuurtje van boven de vijfentwintig graden en jij zit te zuchten en te puffen als een opgelapte stoomlocomotief in zijn nadagen.'

De Cock gebaarde loom voor zich uit.

'De vergelijking met een opgelapte stoomlocomotief,' sprak hij vergoelijkend, 'krenkt mij niet. Integendeel. Als onwankelbaar treinenfanaat ervaar ik dat als positief... zelfs vleiend.' 'Gelukkig.'

De Cock zwaaide traag om zich heen.

'Het zijn niet mijn nadagen die mij zorgen baren, maar de hondsdagen.'

Vledder trok zijn neus op.

'De wat?'

'De hondsdagen.'

De jonge rechercheur keek zijn oude collega niet-begrijpend aan.